1. Бейорганикалық наноматериалдар дегеніміз не және олардың негізгі қасиеттері қандай?
Бейорганикалық наноматериалдар – бейорганикалық қосылыстар негізінде жасалған, өлшемі 1–100 нанометр аралығындағы құрылымдар. Бұлар металл, металл оксидтері, саз, керамика сияқты заттардан тұрады. Наноқұрылымдық деңгейде бұл материалдар ерекше физикалық және химиялық қасиеттерге ие болады. Олардың негізгі қасиеттеріне жоғары беткі аудан, кванттық эффектілердің байқалуы, жоғары термиялық және химиялық тұрақтылық, және ерекше электрлік немесе оптикалық қасиеттер жатады. Осы ерекшеліктер бұл материалдарды медицинадан бастап электроника мен экологияға дейінгі түрлі салаларда қолдануға мүмкіндік береді.

2. Магниттік нанобөлшектердің медицинадағы қолдану мысалдарын атаңыз.
Магниттік нанобөлшектер қазіргі таңда медицинаның бірнеше бағыты бойынша кеңінен қолданылады. Ең алдымен, олар магниттік-резонанстық томографияда (МРТ) контраст агенттері ретінде қолданылады. Сонымен қатар, бұл бөлшектер магниттік өріс арқылы бағытталатын дәрі-дәрмектерді дәл қажетті орынға жеткізу үшін пайдаланылады. Ісікке қарсы емдеуде магниттік гипертермия әдісінде де магниттік нанобөлшектер қолданылады – бұл кезде оларды ісік жасушаларына жеткізіп, жоғары жиілікті магнит өрісі арқылы жергілікті температураны арттыру арқылы қатерлі жасушаларды жояды. Бұдан басқа, олар биосенсорлар мен диагноз қою жүйелерінде де маңызды рөл атқарады.

3. Металл нанобөлшектерінің оптоэлектрлік қасиеттері қандай факторларға байланысты?
Металл нанобөлшектерінің оптоэлектрлік қасиеттері негізінен олардың өлшеміне, пішініне, материал түріне және қоршаған орта сипаттамаларына байланысты. Наноөлшемдегі металдарда плазмондық резонанс деп аталатын ерекше құбылыс байқалады, бұл олардың жарықты сіңіру және шашырату қабілетіне әсер етеді. Мысалы, алтын мен күміс нанобөлшектері белгілі бір толқын ұзындығында жарықты өте жақсы жұтып, ерекше түстер береді. Сонымен қатар, бөлшектердің бетінің модификациясы, агрегация дәрежесі және диэлектрлік орта да оптоэлектрлік мінез-құлқына әсер етеді.

4. Металл оксиді нанобөлшектерінің бактерияға қарсы белсенділігі неден туындайды?
Металл оксиді нанобөлшектері (мысалы, ZnO, TiO₂, CuO) бактерияларға қарсы белсенділігімен танымал. Бұл белсенділік негізінен реактивті оттек түрлерін (ROS – reactive oxygen species) түзу қабілетіне байланысты. ROS жасуша мембранасын бұзып, ақуыздар мен ДНҚ құрылымына зақым келтіреді. Сонымен қатар, кейбір нанобөлшектер иондарды (мысалы, Zn²⁺, Cu²⁺) босатып, жасуша ішіндегі биохимиялық үдерістерге кедергі жасайды. Бұл бактериялар үшін өлімге әкелетін стресс тудырады. Нанобөлшектердің кіші өлшемі олардың бактерия жасушаларымен тікелей әрекеттесуіне мүмкіндік береді.

5. Керамикалық наноматериалдардың құрылымдық ерекшеліктері мен қолдану салаларын сипаттаңыз.
Керамикалық наноматериалдар – бейорганикалық, көбінесе оксидтік негіздегі өте қатты және берік материалдар. Олар жоғары температура мен химиялық әсерлерге төзімді келеді. Құрылымдық ерекшелігі – олар кристалдық немесе аморфты түрде болуы мүмкін және наноөлшемдегі бөлшектерден тұрады. Бұл материалдар электроникада (мысалы, сенсорлар мен конденсаторларда), медицинада (сүйек импланттары мен тіс протездері), катализатор ретінде химиялық өндірісте, сонымен қатар жылуға төзімді жабындар ретінде қолданылады. Керамикалық нанобөлшектердің жоғары биосәйкестігі мен инерттілігі оларды биомедицинада ерекше құнды етеді.

6. Титан диоксиді нанобөлшектерінің фотокаталитикалық қасиеттері қайда қолданылады?
Титан диоксиді (TiO₂) нанобөлшектері — кең қолданылатын фотокатализатор. Күн сәулесі немесе ультракүлгін жарық әсерінен TiO₂ бетінде реактивті оттек түрлері түзіліп, органикалық ластағыштарды ыдыратады. Бұл қасиет оны ауаны және суды тазартуда, ластағыштарды ыдыратуда қолдануға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, титан диоксиді өзін-өзі тазартып тұратын беттер жасауға, антимикробтық жабындарға және бояу-сезімтал күн батареяларында (DSSC) қолданылады. Оның артықшылығы – тұрақтылық, уыттылықтың төмендігі және экономикалық тиімділігі.

7. Фотонды кристалдардың негізгі түрлері және олардың айырмашылықтары қандай?
Фотонды кристалдар — диэлектрлік тұрақтысы периодты өзгеретін құрылымдар, олар жарықтың таралуына әсер етіп, белгілі бір жиіліктерде жарықтың өтуін шектей алады. Олардың үш негізгі түрі бар:

- 1D – бір бағытта периодты құрылым (мысалы, көпқабатты жабындар),
- 2D – екі бағытта периодты (мысалы, тесіктер торы бар жұқа қабаттар),
- 3D – үш бағытта периодты (нағыз көлемді кристалдар).
  3D фотонды кристалдар толығымен фотондық тыйым аймағына ие болып, жарықтың барлық бағытта таралуын тежей алады.

8. Фотонды кристалдар мен фотонды метаматериалдардың арасындағы басты айырмашылықты түсіндіріңіз.
Фотонды кристалдар – табиғи немесе жасанды түрде жасалған диэлектрлік периодты құрылымдар, олар жарықтың интерференциясы арқылы таралуына әсер етеді. Ал фотонды метаматериалдар — арнайы жобаланған құрылымдар, оларда жарықпен өзара әрекеттесу табиғи материалдарда кездеспейтін физикалық қасиеттерге негізделген (мысалы, теріс сыну көрсеткіші, "жасырыну" эффектілері). Негізгі айырмашылығы — фотонды кристалдарда жарықтың таралуы геометриялық периодтылыққа негізделсе, ал метаматериалдарда – жасанды электромагниттік жауапқа негізделеді.

9. Жоғары температуралы асқын өткізгіштер қандай материалдардан жасалады және олардың маңызы қандай?
Жоғары температуралы асқын өткізгіштер — салыстырмалы түрде жоғары температурада (мысалы, 77 К) асқын өткізгіштік қасиет көрсететін материалдар. Олардың қатарына мыс негізді купраттар (мысалы, YBCO – иттрий барий мыс оксиді), висмут, талиум, сынап негізді қосылыстар жатады. Бұл материалдарда ток кедергісіз өтеді, ал бұл қуатты үнемдеуге, тиімді магнит өрісін жасауға мүмкіндік береді. Олардың маңызы — қуатты тасымалдау, МРТ, магниттік левитация, кванттық есептеу салаларында зор.

10. Фуллерендердің құрылымы қандай және олардың бірегей қасиеттері неде?
Фуллерендер – көміртектен тұратын тұйық сфералық молекулалар. Ең танымалы – C₆₀, ол 60 көміртек атомынан тұрады және футбол добына ұқсас құрылымға ие. Бұл молекулада 12 бесбұрыш пен 20 алтыбұрыш бар. Фуллерендер жоғары термиялық және химиялық тұрақтылығымен, электрон акцепторлық қасиетімен және ерекше кванттық сипаттамаларымен ерекшеленеді. Олар наномедицинада, электроникада, оптикада және күн батареяларында кеңінен қолданылады. Сонымен қатар, олардың антиоксиданттық және фотосенсибилизатор ретіндегі қасиеттері биомедициналық мақсаттарда маңызды.